Z radością informujemy, że kolejna edycja Szlachetnej Paczki zakończyła się sukcesem.
Dzięki ogromnemu zaangażowaniu uczniów, rodziców, nauczycieli oraz wszystkich osób wspierających naszą inicjatywę udało się wspólnie zorganizować kiermasz, z którego dochód przeznaczony został na pomoc potrzebującej rodzinie.
Serdecznie dziękujemy za wspólną organizację kiermaszu, poświęcony czas i każdą formę wsparcia. To dzięki Wam zebrana kwota pozwoliła na zakup niezbędnych rzeczy, takich jak: pralka, wersalka, kuchenka, a także artykuły spożywcze, wyposażenie do domu oraz chemia gospodarcza. Wartość paczki do ponad 5500zł!
Pokazaliśmy, że razem możemy realnie pomagać i zmieniać czyjąś codzienność na lepszą. Dziękujemy wszystkim, którzy dołożyli swoją cegiełkę do tego pięknego dzieła!
Relacja ze spotkania z Rodziną przy wręczeniu paczki
Gdy tylko dotarliśmy na miejsce, pani Joanna — starsza, samotna kobieta — od razu otworzyła drzwi. Stała w progu przez chwilę, zaskoczona widokiem kolejnych paczek wnoszonych przez strażaków. Jej oczy szeroko się otworzyły, a na twarzy pojawił się delikatny uśmiech — widać było, że poczuła, iż ktoś zauważył jej potrzeby i naprawdę się o nią troszczy.
Ręce lekko jej drżały, gdy ostrożnie podnosiła pierwszą paczkę. Z każdą kolejną rzeczą wyrażała coraz większą radość — dotykała produktów, oglądała je z uwagą i szeptem komentowała: „To naprawdę przyda się w domu…”. Kiedy zobaczyła nową wersalkę, ogarnęło ją widoczne wzruszenie. Ostrożnie usiadła na meblu, sprawdzając jego wygodę i miękkość, jakby chciała upewnić się, że naprawdę będzie mogła na nim odpoczywać. „To będzie idealne miejsce do odpoczynku…” — wyszeptała, przytulając poduszkę i zamykając na chwilę oczy.
Jej ciało wyraźnie się rozluźniło, a w ruchach było widać radość i wdzięczność. Gdy zbliżyła się do kuchenki, na jej twarzy pojawiło się kolejne zaskoczenie i satysfakcja. Obracała pokrętła, sprawdzając działanie palników i piekarnika, a jej usta drżały lekko w uśmiechu. „Wreszcie będę mogła ugotować obiad bez problemów” — powiedziała cicho, kiwając głową. W jej spojrzeniu można było dostrzec poczucie ulgi i bezpieczeństwa, gdyż kuchnia była dla niej symbolem niezależności i samodzielności.
Na końcu jej wzrok zatrzymał się na pralce. Podeszła powoli, dotknęła pokrętła, uśmiechnęła się i lekko kiwnęła głową: „Wreszcie nie będę musiała martwić się o pranie ręczne…” — powiedziała z cichym wzruszeniem. Przez cały czas drobne gesty mówiły więcej niż słowa — delikatne dotykanie przedmiotów, ciche westchnienia, przymknięcie oczu przy każdym odkryciu. Każdy element paczki trafiał w jej realne potrzeby i wywoływał autentyczne emocje: radość, wzruszenie, ulgę.
Chwila otwierania paczek była pełna ciepła, spokoju i wdzięczności. Pani Joanna uśmiechała się często, przerywając czynności, by spojrzeć na rzeczy i powtórzyć cicho: „To naprawdę mi pomoże…”. Nagle dom stał się miejscem pełnym komfortu i bezpieczeństwa, a samotna starsza kobieta mogła poczuć, że nie jest sama i że ktoś o niej pamięta.
Słowo od Wolontariusza
Serdecznie dziękuję całej społeczności szkolnej, na czele z panią Klaudią, za współpracę oraz ogromne zaangażowanie w niesienie pomocy Rodzinie. Przekazane wsparcie miało realne znaczenie i pozwoliło odpowiedzieć na najważniejsze potrzeby, dając poczucie ulgi, bezpieczeństwa i nadziei. Dzięki Państwa pomocy codzienne życie Rodziny stało się łatwiejsze, a jej dom – bardziej przyjazny i funkcjonalny.
Spotkanie z Rodziną było dla mnie bardzo poruszającym doświadczeniem. Towarzyszyło mu wiele emocji – wzruszenie, radość, ale też ogromna wdzięczność za możliwość uczestniczenia w tak ważnym momencie. Widok szczerej radości i ulgi utwierdził mnie w przekonaniu, jak wielką wartość ma wspólne działanie i okazywane serce.
Chciałabym również przekazać Państwu najserdeczniejsze życzenia – spokojnych, pełnych ciepła i życzliwości Świąt, spędzonych w atmosferze bliskości i radości. Niech ten czas przyniesie wytchnienie, a nadchodzący rok obfituje w zdrowie, pomyślność i dobre chwile.
Jeszcze raz dziękuję za okazane wsparcie i otwartość na drugiego człowieka.
